• Ginny Ranu

Uitstrijkje maken: Hoe erg was het?

Updated: Jul 13


Oké toegegeven, ik wist tot niet heel lang geleden niks van het HPV-virus (Humaan Papillovavirus) en baalmoederhalskanker af, laat staan het laten maken van uitstrijkjes. Heb wel eens van die bevolkingsonderzoekenveloppen (is that a word?) zien liggen op een willekeurige deurmat. Had gewoon geen idee waarvoor dat nou precies was.


De laatste tijd spreken steeds meer vrouwen zich op social media uit over de noodzaak van het tegen baarmoederhalskanker laten vaccineren van jonge meiden of het doen van een onderzoek naar HPV als volwassene. Een HPV-virus is vaak onschuldig, maar kan in sommige gevallen kanker veroorzaken. Om dit te voorkomen kun je je laten inenten op jonge leeftijd, of je kunt deelnemen aan het bevolkingsonderzoek en een uitstrijkje laten maken om het hopelijk vroegtijdig op te sporen. En laat dat nou zo'n drempel zijn, een uitstrijkje laten maken. Veel vrouwen stellen het uit. Uit angst, want ongemakkelijk, pijnlijk, gênant, beschamend, kut of in sommige gevallen, erger nog: de uitslag zelf. Niemand wil gebeld worden met de mededeling "er is iets gevonden".

No bueno.


WAT IS HET HPV-VIRUS?

Waar hebben we eigenlijk mee te maken? Het Radboud UMC omschrijft het HPV-virus als volgt:

"HPV staat voor humaan papillomavirus. Het is een virus dat veel voorkomt en wordt overgedragen via seksueel contact. 80% van alle vrouwen maakt ooit een virusinfectie door. De meeste infecties met HPV gaan vanzelf weer over en je merkt meestal niets van deze infectie. In sommige gevallen wordt het virus niet opgeruimd door het lichaam. Wanneer je besmet bent met een hoog-risico variant van het virus kan, afhankelijk van de plaats van de besmetting, voorloperstadia van kanker of kanker ontstaan. Het virus verdwijnt bijna altijd binnen anderhalf jaar vanzelf weer uit het lichaam. Soms blijft het virus langer in het lichaam en kan dan kanker veroorzaken. Tussen besmetting met HPV en het ontstaan van kanker zit meestal 15 jaar of meer. De meest voorkomende vorm van kanker die door HPV wordt veroorzaakt is baarmoederhalskanker. Andere vormen zijn kanker in vagina, schaamlippen, anus, aan de penis, in de mondholte, in een gedeelte van de keel en in de slokdarm. Sommige laag-risicovarianten van HPV veroorzaken genitale wratten."


Lees hier meer over wat er gebeurt als je positief wordt getest op het virus en waarom het uitstrijkje zo belangrijk is.


Duidelijk. Het is één van de weinige onderzoeken die kanker in een zeer vroegtijdig stadium kan ontdekken en het risico dat je het virus bij je draagt is hoog. Een gevalletje; better safe than sorry! Gelijk een goede reden als ouder zijnde je dochter te beschermen en haar vroegtijdig te laten vaccineren (dit kan rond de leeftijd van 12-13 jaar) zodat het HPV-virus überhaupt geen kans heeft. Nu is dit geen blog om je te overtuigen van het feit dat je dit moet doen, maar als het aan mij ligt zeg ik blind "ja" op vaccinaties. Simpelweg, omdat ik geen conspiracy theorist ben en me graag laat informeren door de wetenschap. Am I being too salty?


HORRORVERHALEN EN ANGSTEN

Anyway: Bijna een maand geleden viel er een envelop op de mat voor het - je verwacht het niet - bevolkingsonderzoek. Hoewel ik het spannend vond om een uitstrijkje te laten maken, had ik toevallig een week eerder al met het RIVM gemaild om te vragen wanneer ik nou eens een oproep zou ontvangen. Het schijnt dat vrouwen vanaf hun 30e om de vijf jaar een oproep krijgen, maar ik had er nog geen en werd die week 35. Cue: Ongeduldige Ginny.

Omdat ik behoorlijk ziek was in januari kon ik twee weken geleden voor het eerst een uitstrijkje laten maken.

Ik vond het absoluut heel spannend, maar vooral vanwege de horrorverhalen en de angsten die mensen over het www gooien. Dus wat waren mijn verwachtingen? Dat het heel veel pijn zou doen voornamelijk. Iemand die met een stokkie in je kut, laat staan je baarmoeder aan het roeren is; no thanks! Ik dacht dat dit minstens zo erg als de ergste period cramps zou gaan worden.


Nu ben ik gezegend met een hele fijne gyneacoloog, dus ik weet al dat er helemaal niks gênants is aan het op je onderrug op een stoel liggen, met je benen richting het plafond en je doos EN DUS OOK JE ASS in het gezicht van je Gynea. Dus denk nou niet dat de man of vrouw die je kut openslaan alsof het hun lievelingsboek betreft: 1. Nog nooit een vag gezien hebben. HET IS LETTERLIJK HUN BAAN!


En nee, ik kan me ook niet voorstellen dat je werkdagen van 8 uur in- of in de buurt van vagina's maakt, maar zij gelukkig wel!


EEN PATATJE MET DE ASSISTENTE

Maar hoe was de uitstrijk-experience: De doktersassistente die mijn uitstrijkje zou maken zat zéér hoog in haar energie, waardoor ik én overprikkeld werd door de wervelwind die opeens de behandelkamer in kwam én eigenlijk meteen al geen tijd had om me überhaupt bezig te houden met het feit dat ik in mijn blote reet stond. Een hemd met daaronder niets is gewoon niet hoe ik me het meest op mijn gemak voel. Een soort Donald Duck voel ik me dan. Maar dat was dus even geen probleem door deze kwebbeltante.

Sterker nog, de sfeer deed me nog net niet geloven dat we hierna nog een patatje met elkaar gingen eten onder het genot van gezellige verhalen over wat we dat weekend hadden meegemaakt. Misschien een beetje too much voor mij (ik had me voorbereid op een rustige zen sfeer), maar het haalde wel meteen de spanning van de "ingreep". Top!


Dus daar ging ik alvast met mijn reetje helemaal naar voren op de tafel, pootjes in de beugels, weer eens schietgebedjes doen dat er geen waterval aan afscheiding uit mijn vagina klotst op het moment dat ze net voor m'n poes gaat zitten. En daar kwam 'ie: De eendenbek! Vriend en vijand. Altijd koud.

De assistente had er een flinke dot glijmiddel op gedaan en na een beetje wrikken zat 'ie op zijn plek. Ja, er zijn fijnere dingen op deze aarde, maar als ik mijn kleine teen keihard stoot voelt dat vele malen kutter dan dit.


Vervolgens ging er een soort superwattenstaaf met een kwastje in mijn vagina die cellen afneemt van het slijmvlies op - zo zegt Google - de rand van je baarmoederhals en je baarmoedermond.

Dat zou pijnlijk kunnen zijn had ik vernomen van anderen, maar ik voelde het zelf eigenlijk niet. Gewoon níet. Niet eens een beetje, geen krampachtig gevoel, geen pijnlijke baarmoeder, niet. Sterker nog, toen ze klaar was, dacht ik dat ze nog moest beginnen.

Misschien omdat de assistente inmiddels bij haar vierde verhaal was aanbeland en ik geen tijd had om te voelen dat er een soort verfkwast tegen mijn binnenste schilderde. Misschien omdat het gewoon helemaal niet zo pijnlijk was als wat doorgaans wordt beweert.


Of misschien ook vooral, omdat we allemaal andere ervaringen hebben bij het laten maken van een uitstrijkje en omdat een persoonlijke ervaring niet een ieders' ervaring hoeft te zijn? Iedereen heeft een andere pijngrens en veel mensen beschouwen de mate van ongemak en pijn anders. Voor sommige mensen is het vast heel pijnlijk en voor sommige mensen niet. Sommige mensen zitten er tussenin. Laat je niet gek maken en stel het niet uit. (Dood)ziek worden is sowieso vele malen erger dan een uitstrijkje laten maken ooit kan zijn, hou daar maar aan vast.


Ondertussen wacht ik mijn uitslag geduldig af...





Hier nog een fijne video waarin het HPV-virus wordt uitgelegd:

Brond: Youtube



ginnyranu.com​

© 2019 - Ginny Ranu